þetta kemur mér alltaf í sumarskap:D
5 athugasemdir


Berglindin mín er farin frá mér og ég sakna hennar – jamm ég sakna þín Berglind!!![]()
Svo keypti ég einhvern lukkupoka með 30 miðum sem átti að vera í garanti vinningur og jú ég fékk 5. premier sem var lítið tuskudýr. Ég og Ingibjörg fórum og réttum karlinum sem sá um þetta miðann og hann sagði að við mættum velja okkur allt af borðinu. Kallinn labbar í burtu og ég tek upp púða með tveimur bleikum kanínum. Kallinn kemur aftur og ég segi honum að við veljum þennan púða og þá lítur hann á mig og segir að hann vilji tala við mig og ég eigi að koma á endann á borðinu. Ég útskýri fyrir honum að ég hafi jú unnið 5. verðlaun og að við hefðum rétt honum miðann rétt áður. Hann horfði á mig alvarlega og endurtók að ég ættið að fara að endanum að borðinu...ég orðin ansi reið/hrædd þar sem ég hélt að hann væri að fara ásaka mig um stuldur – stuldur á kanínutuskudýrum. 
Ég og Ingibjörg förum að endanum að borðinu (sem by the way var um 4 metra langt) og þegar við komum þangað kallar hann af hinum endanum reiðilega að ég eigi að koma innfyrir borðið. Ég audda bara hlíði enda vil ég ekki fá kallinn algjörlega uppá móti mér. Þegar inn fyrir borðið er komið gengur hann til mín og segir að ég megi velja mér hvaða verðlaun sem ég vilji (þ.e. stærri tuskudýr ef ég vilji) og brosir. Mér fannst þetta ekkert svakalega fyndið strax þar sem að ég var orðin soldið reið en brosti samt á móti til að missa ekki af verðlaununum tíhihi. Ingibjörg Hekla fékk að velja og hún valdi RISA apa, jamm apa (úr myndinni um skógardýrið Hugo; aparnir Zik og Zak) – við erum að tala um dýr sem er um 1 meter á hæð og svo fyrirferða mikill að það er bara fyndið. Þessi api er núna í viku búinn að fá að lúlla til fóta hjá mér þar sem að það er ekki pláss fyrir hann annars staðar í íbúðinni (og Freydís og Árni báðu mig vinsamlegast bara um að fara með hann heim til mín þar sem að plássleysið er að gera út af við þau í sinni íbúð). 
Verð nú að viðurkenna að mér er bara farið að finnast soldið vænt um hann Ólíver minn (jamm við Freydís skírðum hann Ólíver (held samt að hann heiti Zak í myndinni) en auðvitað skírði hún litla Ingibjörg hann Herra Níelson). Þannig að nú get ég sagt að hann Ólíver sé búin að gista hjá mér undanfarnar nætur og er ekkert fararsnið á dýrinu.
Annars er stelpan að leita sér af vinnu á milli þess að njóta þess að vera búin að skila blessuðu mastersverkefninu (fæ loksins janúar fríið eða vetrarfríið eins og allir hinir sem eru í skóla hér í odense eru búnir að fá).... veit vel að ég hef nú kannski ekki efni á að gera einhverjar kröfur um vinnu þar sem að fjárhagurinn er í rugli - fæ ekki námslánin fyrr en einhvern tímann um miðjan mars eða byrjun apríl – en samt sem áður geri ég fullt af kröfum... langar til að mynda ekki að vinna við hreingerningar þar sem ég verð kannski ein að vinna allan daginn (en væri samt að vinna við heimilishjálp þar sem ég verð að eiga samskipti við dani og þar sem læri ég kannski einhverja dönsku) og svo nenni ég bara ekki að fara vinna einhversstaðar þar sem að ég þarf að hjóla 15 km eða sitja í strætó í einn og hálfan tíma, svo nenni ég ekki að vera vikar eins búið var að bjóða mér sem þýddi að vinna á sitthvorum staðnum kannski annan hvorn dag. En já það eru örugglega margir sem spyrja sig núna, hvað ætlar hún ekki að fara vinna við það sem hún var að læra og svarið er neibbbb – finnst ég ekki nógu góð í dönskunni til að getað farið inn í fyrirtæki og unnið við eitthvað tengt mínu námi. Þannig að ég ætla bara að reyna læra dönsku og svo sjáum við hvað ég geri – hvort ég fari bara heim eða hvort ég verði orðin svona hrikalega góð í dönsku að ég fái vinnu við eitthvað tengt náminu......hihi 
Og svo ætla ég að fara í dönsku fyrir útlendinga, er búin að vera bíða eftir greiðsluseðli síðan á mánudag og vona að hann fari að koma í hús svo ég geti farið að skólast ennþá meira...!!!
Núna um helgina er 100 timers festin hérna á Raskinu og ég hugsa nú að ég kíki kannski á laugardaginn eitthvað út. Við Freydís vorum reyndar búnar að plana systradjamm með Hönnu systur á laugardagskvöldið þar sem að í fyrsta skiptið ever myndum við þrjár fara út á djammið saman og það þá í midtby Odense. Hefði orðið svakalegt fjör á okkur en svo mundi Freydís að hún Ingibjörg Hekla er að fara vera með í leikfimissýningu á sunnudaginn, við erum að tala um að þau þurfi að vera mætt klukkan 8:15 á sunnudagsmorgun – og þið sem þekkið mig vitið að þá værum við bara nýkomnar heim eða bara á leiðinni heim – spurning um að hún Freydís hitti ekki bara liðið í höllinni. En allavega, ekkert varð úr þessu systraplani – ekki nema Hanna komi bara á morgun hingað inn í Odense og að við málum bæinn rauðan annað kvöld!!!
En já, ég átti jú afmæli ekki alls fyrir löngu og þúsund þúsund þakkir þið sem munduð eftir mér á ammælisdaginn, allar kveðjurnar og gjafirnar – mun sko ekki gleyma ykkur krúttin mín, á bara svo góða að J.
Allavega – ætla segja þetta gott í bili – spurning um að ég fari að henda inn litlum hugleiðingum hérna inn á bloggið svona inná milli þessara langloka sem ég skrifa alltaf með allt of löngu millibili!!!!!!!
En allavega, þið sem eruð enn að lesa þetta:
Knús og krammmmmmmmmmmmm
Díslíngur,
Og eins og einhver vitur maður sagði: strjúkið kviðinn og elskið friðinn


